ZAMIAST WSTĘPU
opracowanie strony: aksta72@wp.pl
Prof. dr hab.
Andrzej Tomaszewski
Dziedzictwo kulturowe Mazowsza, Warszawa 2001
Andrzej Tomaszewski
Dziedzictwo kulturowe Mazowsza, Warszawa 2001
"Położone na uboczu, kresowe, różne obyczajowo, zamieszkałe przez drobnoszlachecką "gołotę" z zaścianków (...) było Mazowsze przedmiotem rozlicznych drwin, prześmiewczych wierszyków (...). "Dobre gleby kryją zawsze dobre zabytki" - tym skrótem myślowym posłużył się przed laty Aleksander Gieysztor pisząc o bogatej w lessy i czarnoziemy Ziemi Wiślickiej. Czy "mazowieckie piaski i laski" dawały szanse na dobre zabytki? Jest to stereotyp negatywny, który wielu badaczy architektury [ ale również archeologów] zniechęcał do uważniejszego spojrzenia na Mazowsze. Mapa gleb w Polsce wskazuje co innego i pozwala na poczynienie dwóch obserwacji.
Po pierwsze: ujawnia znaczne zróżnicowanie na Mazowszu - najmniej żyzne gleby bielicowe, wytworzone z piasków luźnych prawie nie występują, obok nieco żyźniejszych gleb bielicowych wytworzonych z piasków gliniastych występują gleby brunatne, torfowe, rędziny i mady.
Po drugie: ta mozaika gleb nie jest jakościowo gorsza od całego środkowego pasa Polski polodowcowej.
Po drugie: ta mozaika gleb nie jest jakościowo gorsza od całego środkowego pasa Polski polodowcowej.
W czasie swojej, źródłowo uchwytnej, tysiącletniej historii Mazowsze zmieniało granice polityczne, zmieniał się też jego stosunek do pozostałych dzielnic Polski(...). Na tradycyjną periodyzację dziejów Mazowsza, opartą na historii politycznej, nakłada się samorzutnie podział o podstawowym znaczeniu dla jego rozwoju/zastoju kulturalnego, mającego odbicie w krajobrazie zabytkowym. Jest to podział na Mazowsze przedwarszawskie i Mazowsze powarszawskie. Warszawa jest największą niespodzianką i przygodą Mazowsza.
Strona istnieje od
15 października 2007 roku
15 października 2007 roku
